37ste etappe Bedoín Montbrun les Bains

37ste etappe Bedoín Montbrun les Bains

D-day! Ik ben al lang voor de wekker wakker, gisteren alles klaar gezet voor vandaag.

Alle bagage van de fiets af alleen twee bidons en m’n rugzak neem ik mee.

Petra volgt me later als een ploegleider, met de auto.

Als ik een uur geklommen heb haalt ze me in.

Ik las meteen een pauze in, zure benen….

Ik eet m’n 2 chocolade croissantjes achter elkaar op en ga weer verder. Voordat ik opstap fietsen er eerst nog een jongedame op zo’n electrische mountainbike voorbij en dan nog twee franse wielrenners.

Ik sluit aan achter de laatste 2 en begin aan deel 2 van deze beklimming van de Ventoux.

Eerst een beetje stroef gevoel in m’n bovenbenen maar dat trekt gelukkig snel weg.

Ik blijf een beetje achter het Franse duo hangen maar merk dat ik wel wat sneller kan.

Ik versnel een beetje, haal ze in zeg bonjour en peddel lekker verder.

De mannen maken nog een opmerking over m’n 100 cols shirtje maar ik snapte niet wat ze bedoelde.

Ik versnel nog een beetje en zie in de verte de jonge dame op de electrische mountainbike peddelen.

Da’s een mooi richtpunt.

Ik voel me sterk vandaag en doe er nog een schepje bovenop, nog 9 km naar de top staat er op het bordje langs de weg.

Het begint erop te lijken dat ik die dame met die mountainbike gewoon in ga halen!

Lekker op mijn lichte verzetje ( ik heb nog 3 tandwielen over) peddel ik haar voorbij!

Ze keek nog even verschrikt opzij, ze heeft me niet aan horen komen denk ik.

Wederom groet ik bonjour en ga weer verder.

Op de hele steile stukken schakel ik twee tandwieltjes kleiner achter en ga ik ff op de pedalen staan, versnel dan ff en ga weer zitten, schakel weer twee tandwieltjes groter en ga weer door.

Op de zeldzame wat vlakkere stukken 5 á 6% zet ik zelfs even het buitenblad erop.

Kortom het gaat lekker vandaag….

Drie bochten voor de top zie ik een kanarie gele wielrenner naar boven stampen en als ik hem tot op 100 meter genaderd ben stapt hij van zijn fiets af en die zet hij tegen de houten vangrail, waarna de kanariegele wielrenner er zelf overheen klimt en richting de afgrond sjokt.

Ik begin te roepen naar hem ‘don’t jump don’t do it! Don’t jump! Only 3 corners left and you made it! You are almost there!

Hij kon er niet om lachen en gaat uitgebreid staan wildplassen.

Hij durft wel die ouwe, dat moet ik hem nageven, 1 km voor de top van de Ventoux met tegenwind ff gaan wildplassen.

Vandaar dus zijn kanariegele outfit.

Maar ik zit in de laatste kilometer voor de top van de Ventoux!

Een berg van de zogenaamde buitencategorie!

Ik pers er nog een sprintje uit voor de lokale fotograaf die vlak onder de top zit, en dan ben ik er!

Het waait er keihard het er is koud, maar ik voel het niet echt.

Petra heeft inmiddels de auto geparkeerd en komt op me aflopen.

Ook zij heeft last van de koude wind, net als ik staat ze met tranen in haar ogen op de top van de Ventoux…

Het is kwart voor negen zaterdag ochtend.

Filmpje

2 gedachten over “37ste etappe Bedoín Montbrun les Bains

  1. Machtige ritten Wim ! Je gaat als de brandweer zeg ;
    en op de Ventoux ook nog een springer van een noodlottige actie weerhouden …..
    Je laat ze allemaal achter je, echt sterk hoor !

    Ja, bovenop de Ventoux waait het altijd hard, ze
    noemen de berg dan ook de klimaatmaker van de
    Provence ….

    Heerlijk toch, dat het zo goed gaat hè, en Petra
    fijn in de nabijheid !

    Veel sterkte en plezier in de Provence !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *