26ste etappe 6 juli Bagneres de luchon Sainte Marie

26ste etappe 6 juli Bagneres de luchon Sainte Marie

Ok, vandaag vroeg wakker, gedoucht, spullen ingepakt en op pad.
Eerst langs de bakker voor vers brood daarna langs de supermarkt voor het broodbeleg en een fles water.
Eerst maar eens terug naar de route.
Zeg maar goeie warming up!
200 Hoogtemeters en vijf kilometers om precies te zijn.
Op de driesprong piept Garmin; route gevonden, dus ik ben weer onderweg.
Port de Balès 5,2 op de schaal van pijn.
En dat doet ie!
Deze col ( nr 34) begint heel steil en dat houdt hij 3 km vol en dat voelt zwaar vandaag kan ik je vertellen.
Ik heb nu al pap in m’n benen en het is alweer heet. 30 Graden en ik moet nog 12 km verder bikkelen voor de top.
Ik besef nu dat ik gister een goede keus heb gemaakt om deze col tot vandaag uit te stellen.
Ik ploeter echt naar boven aangemoedigd door wielrenners die me in het voorbij rijden, een hijgend ‘courage’ roepen naar me.
Het doet me goed om te zien dat iedereen op deze beklimming het moeilijk heeft.
Op de laatste 2 km voor de top wordt de weg smaller en steiler, maar ik kom weer boven!
Helemaal kapot maar ik heb het toch maar weer geflikt.
Als ik weer een beetje op adem ben bestel ik een koude cola bij de foodtruck die op de top staat.
Dan komen er een paar Engelsen boven. Eerst een paar 30 plussers die zijn ook kapot maar herstellen snel, dan arriveren de oudere leden van de groep één voor één, lopend! En helemaal stuk zijn ze.
En zonder bagage!
Ik heb genoeg gezien, en besluit dat het tijd is voor de afdaling.
En die is prachtig! Na elke bocht lijkt het landschap te veranderen, het ene vergezicht nog mooier dan het andere.
Beneden zie ik een picknick plaats en daar eet ik een broodje en rust ff uit.
Daar besluit ik dat het tijd is voor een rustdag.
Ik zoek op Google een hotel rijd ernaartoe, en ik boek meteen voor 2 nachten.
Ik ga morgen de hele dag niks doen.
Maandag ga ik weer verder.
Ik krijg een kamer op de 2e verdieping, vier trappen op, m’n bovenbenen en m’n kuiten protesteren hevig.
Ik ben zo moe dat ik hijgend de kamer binnenstrompel.
Stap onder de douche en kleed me om. Het is 15:00 uur
Dan ga ik naar beneden lekker buiten in de schaduw zitten.
Ik bestel een kop koffie en een fles water, en val bijna meteen in slaap op m’n stoel.
De welverdiende rustdag is begonnen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *