21 ste etappe 1 juli Saint Egrâsse Saint Christo

21 ste etappe 1 juli Saint Egrâsse Saint Christo


Dit had een rustdag moeten zijn. De gekozen lokatie is prachtig alleen geen eigen kamer, geen mobiel bereik en geen WiFi en geen pin!
Dat wordt nog wat met betalen straks. Gisterenavond nog met hele groep wandelaars gezellig zitten eten.
Maar dat pinnen werkt dus niet!
En contant geld is ook bijna op…
Geen bank of dorp in de buurt.
Maar daar is mijn reddende engel; Christine, één van de wandelaars, zij stopt me vol vertrouwen 50 euro toe en zo kan ik mijn rekening betalen.
Christine, thank you for your trust in me!
Ik ben best moe aan het worden en had me verheugd op m’n welverdiende rustdag.
Nu moet ik ‘even’ de col de Soudet over om de volgende camping of hotel te vinden.
En de Soudet heeft een mild begin 4 á 5 % maar dat gedeelte heb ik gister al gedaan.
Nu gaat het meteen steil omhoog en nog steiler en nog langer er komt geen einde aan.
De enige manier om boven te komen is staande te fietsen.
Maar dat werd me van tevoren sterk afgeraden door de sportarts ivm mijn pijnlijke rechterknie.
Maar er is geen andere manier.
Ik las noodgedwongen pauzes in.
Als de hartslagmeter boven de 155 uitkomt dan stop ik.
Dan zakt hij weer snel naar normale waarden en dan ga ik weer verder.
En ik red het weer, ik kom gewoon boven en ben best een beetje trots op mezelf. Daarna lekker afdalen vanaf een soort ski-oord. Dan zie ik ineens Christine lopen, ze was verkeerd gelopen en moest weer stuk terug omhoog.
Ik kan niks voor haar doen en bedank haar nog een keer voor haar hulp.
En ik ga weer verder met afdalen over een prachtige weg.
Maar ze noemen het niet voor niets de zwaarste fietstocht….
Garmin begint te piepen voor over 200 meter rechtsaf…
Ik gehoorzaam en ga onder een slagboom door en draai een voormalig asfaltweggetje in.
Voormalig zeg ik, de Franse grindboer is hier langs geweest en heeft de rest van de 10 km afdaling in een nachtmerrie veranderd.
Voor de bocht remmen, nooit in de bocht, zeg ik tegen mezelf maar het is zo steil, ik moet wel anders gaat het te hard.
Ik las nu zelfs rustpauzes in, in de afdaling…
Maar het is hier zo mooi, zo stil, zo afgelegen, het is adembenemend mooi. Dan verandert het landschap ineens in grote rotspartijen en dan rijd je weer langs een rivier.
Ik kom langs een paar huizen die half in de rotsen opgehangen lijken te zijn en dan rijd ik weer een dorp binnen.
Kan ik eindelijk brood kopen.
Maar alles is dicht de dichtstbijzijnde supermarkt 10 km rechtdoor maar ik moet rechtsaf.
Ik vind het mooi geweest voor vandaag, en besluit een hotel op te gaan zoeken. Het is inmiddels gaan regenen.
Ik vind een hotel. Het lijkt gesloten maar de deur is los.
Ik geef maar een klap op zo’n bel die op de balie staat, en jawel hoor, er komt een garçon aangelopen.
Oui, kamer 5 is beschikbaar, avondeten is om 19:30 uur deelt hij mede.
Ik informeer nog naar een supermarkt in de buurt maar die is er niet.
Maar ik heb honger zeg ik nog tegen
de garçon. “Kan ik hier niet iets eten?”
Oui, zegt hij om 19:30 uur.
Ik ga maar naar kamer 5.
En wat zie ik daar? Een waterkoker!
Binnen 6 minuten zit ik een pakketje noedels naar binnen te werken en daarna nog één.
Ik laat ondertussen het bad (jawel!!) vollopen en na het nuttigen van de noedels verdwijn ik 3 kwartier in een heerlijk warm bad!
Daarna val ik als een blok in slaap.
Ik word om 19:45 uur wakker kleed me aan en kan meteen eten.
Ik neem een halve liter Heineken bij het eten, ga weer naar m’n kamer en val in slaap.
Lekker hoor zo’n rustdag.
Morgen de Col de Marie Blanche én de Col D’Aubisque op het programma. De laatste is ruim 1700 meter hoog.
Ik val in slaap en droom van vlakke polderwegen en een beetje tegenwind.

Filmpje!

3 gedachten over “21 ste etappe 1 juli Saint Egrâsse Saint Christo

  1. Tjongejonge, Wim ; even terug naar de Middeleeuwen
    zonder PIN, bereik, WiFi en …. geld ; maar :

    mét waterkoker, badkuip, prachtige natuur en …. Christine met 50 euro’tjes !

    Sterkte morgen op de beruchte Col d’ Aubisque !

  2. Ziet er goed uit Wim, komen al die ochtend hardloop uren in Portugal je toch nog van pas ! Veel succes maar vooral plezier verder, gr. Fred.

    1. Hee Fred dank je! ja die ochtend trainingen zijn niet voor niks geweest. Het is loodzwaar maar het is echt een hele mooie tocht .
      Op de motor is hij ook prachtig om te doen misschien volgend jaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *